บอกอจ้อเรื่อง

  ช่วงเทศกาลสงกรานต์ นับเป็นเทศกาลงานรื่นเริง แรงงานหนุ่มสาวที่ต้องเข้าเมืองใหญ ่เพื่อทำมาหากิน ต่างมุ่งหน้ากลับถิ่นฐานบ้านเกิด กลับไปอยู่กับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา กลับไปรดน้ำขอพรผู้หลักผู้ใหญ่ คนหนุ่มสาว เล่นน้ำปะแป้ง ก่อกองทราย บางพื้นที่ที่ติดแม่น้ำ จะมีการแข่งเรือ รวมถึงการละเล่นอื่นๆ กันอย่างสนุกสนาน แม้บางทีอาจเล่นเกินเลย หรือไปเล่นน้ำกับคนที่ต้องไปทำงาน ก็อาจมีหงุดหงิดกันบ้าง แต่ต้องทำใจ พร้อมต้องบอกกล่าวตักเตือนกัน นอกจากการรื่นเริงแล้ว ผู้คนก็จะออกมาทำบุญตักบาตร งานบุญสงกรานต์จะพิเศษกว่าก็ตรงที่ จะมีการทำพิธีสวดบังสกุล ให้กับบุพการี ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว อีกทั้งเจ้ากรรมนายเวร 

ด้วยความที่เหนื่อยสะสมมาหลายวัน บวกกับอากาศที่ร้อนอบอ้าว กว่าจะเอาชนะอบายมุขตัวที่แปดที่เรียกว่า ความขี้เกียจ จนแซะตัวเองออกมาจากที่นอนได้ เพื่อนมิตรก็ทำอาหารสำหรับไปวัดเกือบเสร็จแล้ว ฉันเดินแก้เขินไปชงกาแฟ แล้วกลับมานั่งให้กำลังใจเพื่อน ซึ่งน่าจะดีกว่าการลงมือช่วย เพราะจะสร้างความยุ่งยากมากกว่ายอดเยี่ยม กลิ่นปลาจิ้งจ้างทอด เคล้ากับกลิ่นกาแฟยามเช้า ก็ดีไปอีกแบบ เมื่อกาแฟหมดถ้วย อาหารสำหรับถวายพระก็ถูกบรรจุลงปิ่นโตเรียบร้อย

ช่วงระหว่างทางไปวัด ฉันเองพยายามจะทำให้เกิดการรู้ตัวทั่วพร้อม แต่ก็ทำได้ช่วงสั้นๆ เท่านั้น เพราะคิดถึงเรื่องราวสัพเพเหระเรื่อยเปือย จนเข้าเขตวัดจึงรู้สึกตัวอีกที ความที่ยังเช้าบนศาลาจึงมีญาติโยมไม่กี่คน ต่างเตรียมสำรับอาหารพร้อมข้าวตอกดอกไม้ เพื่อถวายพระ ผู้เฒ่าผู้แก่ที่มานอนวัดในวันพระ เดินมาบอกญาติโยมที่มาใหม่ ให้ไปเอาถ้วยจานมาจัดสำรับอาหารให้เรียบร้อย และจะถวายพร้อมกัน ตอนที่พระท่านลงศาลา หลังจากที่ญาติโยมเตรียมสำรับเสร็จ เสียงผู้เฒ่าคนเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง ดังจน
ได้ยินกันทั่วศาลาว่า ...ถ้าใครจะบังสกุลให้ญาติมิตรที่ล่วงลับไปแล้ว ก็ให้เขียนชื่อบุคคลเหล่านั้นลงในกระดาษ แล้วใส่ลงในโกฐที่ตั้งเด่นอยู่กลางศาลา หลังจากฉันเช้าเสร็จ ท่านจะสวดบังสกุลให้... ฉันทำตามที่ผู้เฒ่าบอก แล้วก็แอบมานั่งหลบมุมพิงเสา กะว่าจะแอบหลับสักงีบ

กลิ่นปลาจิ้งจ้างลอยมาเตะจมูกอีกครั้ง พลันนึกถึงรายชื่อที่เขียนลงไปในกระดาษ เพื่อจะทำพิธีบังสกุล มีบุพการีผู้ให้กำเนิด เพื่อนมิตรผู้ล่วงลับ รวมถึงเจ้ากรรมนายเวรที่ฉันได้กระทำการล่วงเกินทั้งโดยตั้งใจและมิได้ตั้งใจ แต่ฉันลืม...!ลืมเขียนอุทิศให้กับเพื่อนที่เป็นต้นทางของปลาจิ้งจ้าง นึกโมโหตัวเอง ลืมได้อย่างไงกันว่ะ ทั้งๆ ที่ ปลาจิ้งจ้างที่นำมาถวายพระ มาจากระนอง จังหวัดที่เพื่อนชาวพม่าต้องจบชีวิตลง ก่อนหน้าสงกรานต์เพียงวันเดียว