ยุคประชาชนยากแค้นลำเค็ญ ราคาน้ำมันที่พุ่งขึ้นทุกวัน ราคาอาหาร ค่ารถโดยสาร ประจำทาง ค่ารถ บขส. ค่าน้ำค่าไฟ กับอีกสารพัดค่าใช้จ่ายที่จะขึ้นตามมา ส่งผลให้โรงง าน อุตสาหกรรมทยอยปิด ลอยแพคนงาน โรงงานไหนที่ยังพอดำเนินการไปได้ ก็ใช้วิธีให้คน งานรับงานไปทำที่บ้าน เพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายสวัสดิการต่างๆ หันหลังกลับไปมอง ภาคเกษตร ขณะที่ราคาข้าวสูงขึ้น หลายคนคิดว่า ชาวนาจะสบายแล้ว แต่สิ่งที่เห็นและเป็น จริงคือ ชาวนาจากหลายจังหวัด ออกมาชุมนุมประท้วง เรื่องราคาข้าวที่ไม่เป็นธรรม เพราะ เมื่อข้าวราคาสูง ชาวนาก็แทบไม่เหลือข้าวอยู่ในมือแล้ว  นักเรียนนิสิตนักศึกษาต้องหาเงิน หางานพิเศษทำ และเมื่อหมดทาง ก็ฆ่าตัวตาย  ท่ามกลางนโยบายเรียนฟรีจนจบปริญ ญาตรี

                “ท่านผู้นำ”  ที่เคารพ...ท่านทำอะไรกันอยู่ แม้รัฐธรรมนูญถือเป็นกฎหมายสูงสุด ของประเทศ แต่ก็เป็นเพียงตัวหนังสือ ที่ต่างความหมายกับ “ประชาธิปไตยกินได้” วันนี้ท่านผู้นำทุกฝ่าย อ้างว่าทำเพื่อประชาชน แต่การกระทำที่เห็นนั้น ไม่มีตรงไหนที่มอง ได้ว่า ท่านผู้นำทำเพื่อประชาชน เจตนาและการแสดงออก ที่ยั่วยุ  การใช้คำพูดหยาบคาย ท้าทายกันไปมาทั้งรัฐบาลและพันธมิตรฯ ที่ส่อไปในทางให้ผู้คนออก มาใช้ความรุนแรง ประหัตประหารกัน ท่านผู้นำที่เคารพ ท่านกำลังสร้างความชอบธรรมให้อำนาจอื่นเข้ามาจัดการ ทั้งๆ ที่เหตุการณ์รัฐประหาร ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ ก็เป็นที่ประจักษ์แล้วว่า อำนาจดังกล่าวไม่ สามารถแก้ปัญหาได้ รังแต่จะสร้างความเสียหายย่อยยับไปทุกฝ่าย และคนที่ต้องรับกรรม หนักที่สุด ก็คือ ประชาชนผู้เสียภาษี ประชาชนผู้ค้ำบังลังก์ให้ท่านผู้นำทั้งหลายใช้กล่าวอ้าง อยู่ทุกลมหายใจ

ณ วันนี้... ความหมายของประชาธิปไตยตัวแทน โดยผ่านระบบการเลือกตั้ง และประชาธิปไตยทางตรง หรือประชาธิปไตยบนท้องถนน ถูกบิดเบือนเจตนารมณ์ไปสิ้น ท่านผู้นำที่เคารพ  ความขัดแย้งทางการเมืองเป็นเรื่องปกติ  เพราะมีความขัดแย้งจึงมีสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้น แต่ “ความขัดแย้ง” นั้น ต้องยืนอยู่บนหลักการเหตุผล ยืนอยู่บนความโปร่งใสตรวจ สอบได้ ยืนอยู่บนการมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย มิใช่ยืนอยู่บนอารมณ์ที่จ้องแก้แค้นทำลายกัน และผลประโยชน์ของพวกพ้องตนเอง อย่างที่เป็นอยู่